Një ditë e plotë kampingu në Durrës zakonisht shkon kështu, dhe fillon qysh në agim: liqeni, kafeja, amfiteatri, plazhi dhe dritat e mbrëmjes.
01Zgjimi pranë liqenit
Dita në Wonderful Camping fillon ngadalë. Shumicën e mëngjeseve liqeni është aq i qetë sa duket si xham, me një mjegull të hollë mbi ujë derisa dielli ta shpërndajë. Mysafirët që duan lëvizje bëjnë disa xhiro rreth liqenit, një vrap të lehtë ose pak stërvitje, vetëm me këngën e zogjve dhe aromën e kopshteve. Kush kërkon më shumë qetësi merr një shezlong buzë ujit, ose merr një nga varkat tona të vogla për njëzet minuta pa nxitim në liqen, para se dita të nisë vërtet.
02Kafe me një pamje si në Toskanë
Kur të gjithë janë kthyer në tokë, mëngjesi këtu do të thotë një gjë: kafe në kafenenë tonë, me një pamje që të kujton më shumë fshatin toskan se një bregdet të zakonshëm shqiptar. Ullinjtë, një vresht i vogël dhe rreshtat e shegëve zbresin butë drejt liqenit, dhe në dritën e mëngjesit është e lehtë të harrosh se deti është vetëm pak minuta larg. Është thjesht pamja më e bukur e Durrësit, dhe e shijon ulur, me një filxhan të ngrohtë në dorë, para se të nisin planet e ditës.
03Në qytet: Amfiteatri i Durrësit
Nga kampingu duhen rreth pesëmbëdhjetë minuta deri në qendër të Durrësit, dhe Amfiteatri zakonisht është ndalesa e parë. I ndërtuar nga romakët në fillim të shekullit të dytë, në kohën e perandorit Trajan, është amfiteatri më i madh i ndërtuar ndonjëherë në Ballkan, dhe dikur mbante deri në njëzet mijë spektatorë mbi shkallët prej guri ku sot mund të ecësh. Askush nuk e dinte që ishte aty deri në vitin 1966, kur punimet e ndërtimit e zbuluan rastësisht, prandaj shtëpi dhe dyqane të qytetit të vjetër qëndrojnë ende mbi disa pjesë të tij. Duke zbritur nëpër korridoret prej guri dhe kishëzën e vogël me mozaikë të zbehur, është e vështirë të mos mendosh për të gjithë ata që i mbushën këto ndenjëse gati dy mijë vjet më parë.
04Qyteti i vjetër dhe Kulla Veneciane
Disa minuta në këmbë nga Amfiteatri, qyteti i vjetër hapet rreth mbetjeve të mureve të ngritura fillimisht në kohën bizantine. Në fund të mureve, pranë portit, qëndron Kulla Veneciane, një kullë guri e rrumbullakët dhe e ulët, e shtuar kur Venecia mbante Durrësin në fund të mesjetës. Sot është një nga qoshet më të fotografuara të qytetit, me një kafe të vogël brenda dhe pamje nga bregdeti. Rrugët përreth janë të lehta për t’u shëtitur: furra të vogla, dyqane dhe kafene ku kafeja është e fortë dhe askush nuk nxiton.
05Muzeu Arkeologjik dhe bregdeti
Që andej janë vetëm pak minuta deri te Muzeu Arkeologjik në rrugën Taulantia, buzë detit. I rihapur së fundmi pas një restaurimi të gjatë, ai ka mijëra objekte të nxjerra nga toka në Durrës dhe rrethinat e tij: skulptura, stoli ari, amfora të mbuluara nga dekadat në fund të detit, që e ndjekin historinë e qytetit pas në kohë përmes grekëve, romakëve dhe bizantinëve. Kur del përsëri jashtë, shëtitorja shtrihet buzë ujit, një rrugë e lehtë dhe e këndshme për t’u çlodhur pas një mëngjesi me rrënoja dhe histori.
06Një pasdite në plazhin e Durrësit
Nga mesdita, shumica e njerëzve zbresin në plazh. Durrësi ka një nga shtrirjet më të gjata me rërë në bregdetin shqiptar, që mund ta ecësh gjatë në të dy drejtimet, me ujë që mbetet i cekët dhe i ngrohtë larg nga bregu. Është vendi ku mund të gjesh një copë plazhi të qetë larg bareve më të zhurmshme, nëse këtë kërkon, ose të rrish pranë njërit prej tyre, nëse jo.
07Vila e Mbretit Zog, mbi qytet
Para se të ktheheni në kamping, ia vlen të ngjiteni në këmbë ose me makinë te Vila e Mbretit Zog në kodrën mbi qytet. E ndërtuar për të vetmin mbret të Shqipërisë në vitet para Luftës së Dytë Botërore, prej dekadash qëndron bosh dhe gjysmë e rrënuar, por kodra ku ndodhet jep një nga pamjet më të gjera mbi Durrës: portin, çatitë e qytetit të vjetër dhe detin që shtrihet përtej tyre. Pasditja e vonë, kur drita bëhet e artë dhe dielli ulet drejt ujit, është koha më e mirë për të qenë aty.
08Kthim në kamping kur ndizen dritat
Kur hyn përsëri në Wonderful Camping, dielli zakonisht është ulët mbi ujë dhe liqeni ka filluar të kapë dritën e fundit. Me ardhjen e mbrëmjes, dritat e kampingut ndizen një nga një, duke vizatuar bregun e liqenit dhe duke ndriçuar shtigjet mes kopshteve. Pas një dite të plotë mes bregdetit dhe qytetit të vjetër, ka diçka vërtet të bukur në kthimin në një kamping që ndriçon butë në errësirë, me darkën afër dhe një liqen që është qetësuar përsëri për natën.
